روستای هجیج بافتی پلهپله دارااست و میاقتدار آن را تیمای از خیابانهای نیمدایره سنگفرش و منزلهای سنگی دانست. نوع خاص معماری رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد هجیج از قرارگیری روستا در دره هجیج ناشی میگردد چراکه دراین وضعیت به انگیزه کمبود زمین از معماری پله پله چاره آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد قابل قبولی به حیث میرسد. منزلها از تحت دره تا بالا با سنگ و چوب و به طور پله پله صورت گرفتهاند و معابر اساسی متناسب با شیب دو سوی دره مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ساخت و ساز گردیدهاند. منزلها به سوی جنوب میباشند و بهاین وسیله ساکنان می توانند بیشترین منفعت را از نوروفروغ خورشید ببرند. سرمای مشقت بار فصل زمستان ادله موجهی میباشد تا دیوار منزلهای روستا قطور و با در و پنجرههایی خرد باشند. ساکنان روستا در بعضی مواقع صخرههای کوه را میتراشند و گود مینمایند. آنگاه با ریختن خاک و کود در آن، سیبزمینی و صیفی و حتی درخت رشد میدهند. بدین ترتیب به هیچ عنوان تعجب آور وجود ندارد که در جلوی برخی منزلها سبدی گلدان مانند را در بالکنی خرد مشاهده کنید که برای کشت پیاز و سبزی در آنجا گذارده شدهاست. منزلها در 2 طبقه و سوای تراس تشکیلشده و پشت بام منزلها نقش معبری برای گذر عابران و تراس منزل بالایی را بر ذمه گرفتهاند. بافت مسکونی روستا، متمرکز میباشد و در همتنیدگی منزلها، صمیمیت خاصی را بین ساکنان به وجود می آورد و بر همبستگی آنها میافزاید. در قبل سنگهای ناهموار را همانند خشت میتراشیدند و با به کارگیری از ملات معمولی گِلِ محلی آنان را روی هم میگذاشتند. معماران با هوشمندی در فواصل متفاوت فی مابین تخته سنگهای دیوارها، الوارهای چوبی خاصی را قرار میدادند تا از لغزش بر تاثیر زمین لرزه یا این که جذب رطوبت هوا خودداری نمایند.سقفهای مسطح منزلها با تیرهای چوبی پوشیده گردیده است و خلأ در میان الوارها را برای پرهیز از نفوذ هوای خارج با کاهگل مالامال کردهاند. درین دربین منزلهایی هم در روستا سربرآوردهاند که در تشکیل داد آنان مصالح مقاوم خشت، سیمان، گچ و آهن به عمل رفته میباشد.دربین عموم محلی حکایتی از نهادگذاری روستا بر رمز گویشهاست. بنابر این گفتهها مردی مقدس از فامیل ائمهاطهار که پیرو پیکار علیه ظلم خلفای عباسی بدین حیطه رهسپار گردیده بود، بنای روستای هجیج را گذارده میباشد. او در عبور از هر روستایی که بر راز رویکرد بود یک شخص صنعتگر را با خویش یار کرد. نقل میباشد که آهنگری از روستای شرکان، اول شخصی بود که به وی پیوست و بعد از وی نجاری از روستای سرخه کوت بود که با آنان هم گام شد. آنها بعداز عبور از کوه های هفتکشان، کوه تخت، شاهو، دازانی و زرده، معماری از روستای دیوزپا، گیوه کشی از حیطه پاوه، جولابافی از روستای بدرآباد ماهی دشت و گیوه بافی از روستای استبل را با خویش یاروهمدم کردند تا به محل روستای هجیج رسیدند و جامعهای صنعتی را نهاد نهادند.
روستای هجیج بافتی پلهپله دارااست و میاقتدار آن را تیمای از خیابانهای نیمدایره سنگفرش و منزلهای سنگی دانست. نوع خاص معماری رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد هجیج از قرارگیری روستا در دره هجیج ناشی میگردد چراکه دراین وضعیت به انگیزه کمبود زمین از معماری پله پله چاره آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد قابل قبولی به حیث میرسد. منزلها از تحت دره تا بالا با سنگ و چوب و به طور پله پله صورت گرفتهاند و معابر اساسی متناسب با شیب دو سوی دره مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ساخت و ساز گردیدهاند. منزلها به سوی جنوب میباشند و بهاین وسیله ساکنان می توانند بیشترین منفعت را از نوروفروغ خورشید ببرند. سرمای مشقت بار فصل زمستان ادله موجهی میباشد تا دیوار منزلهای روستا قطور و با در و پنجرههایی خرد باشند. ساکنان روستا در بعضی مواقع صخرههای کوه را میتراشند و گود مینمایند. آنگاه با ریختن خاک و کود در آن، سیبزمینی و صیفی و حتی درخت رشد میدهند. بدین ترتیب به هیچ عنوان تعجب آور وجود ندارد که در جلوی برخی منزلها سبدی گلدان مانند را در بالکنی خرد مشاهده کنید که برای کشت پیاز و سبزی در آنجا گذارده شدهاست. منزلها در 2 طبقه و سوای تراس تشکیلشده و پشت بام منزلها نقش معبری برای گذر عابران و تراس منزل بالایی را بر ذمه گرفتهاند. بافت مسکونی روستا، متمرکز میباشد و در همتنیدگی منزلها، صمیمیت خاصی را بین ساکنان به وجود می آورد و بر همبستگی آنها میافزاید. در قبل سنگهای ناهموار را همانند خشت میتراشیدند و با به کارگیری از ملات معمولی گِلِ محلی آنان را روی هم میگذاشتند. معماران با هوشمندی در فواصل متفاوت فی مابین تخته سنگهای دیوارها، الوارهای چوبی خاصی را قرار میدادند تا از لغزش بر تاثیر زمین لرزه یا این که جذب رطوبت هوا خودداری نمایند.سقفهای مسطح منزلها با تیرهای چوبی پوشیده گردیده است و خلأ در میان الوارها را برای پرهیز از نفوذ هوای خارج با کاهگل مالامال کردهاند. درین دربین منزلهایی هم در روستا سربرآوردهاند که در تشکیل داد آنان مصالح مقاوم خشت، سیمان، گچ و آهن به عمل رفته میباشد.دربین عموم محلی حکایتی از نهادگذاری روستا بر رمز گویشهاست. بنابر این گفتهها مردی مقدس از فامیل ائمهاطهار که پیرو پیکار علیه ظلم خلفای عباسی بدین حیطه رهسپار گردیده بود، بنای روستای هجیج را گذارده میباشد. او در عبور از هر روستایی که بر راز رویکرد بود یک شخص صنعتگر را با خویش یار کرد. نقل میباشد که آهنگری از روستای شرکان، اول شخصی بود که به وی پیوست و بعد از وی نجاری از روستای سرخه کوت بود که با آنان هم گام شد. آنها بعداز عبور از کوه های هفتکشان، کوه تخت، شاهو، دازانی و زرده، معماری از روستای دیوزپا، گیوه کشی از حیطه پاوه، جولابافی از روستای بدرآباد ماهی دشت و گیوه بافی از روستای استبل را با خویش یاروهمدم کردند تا به محل روستای هجیج رسیدند و جامعهای صنعتی را نهاد نهادند.